درباره مجله غذا

مجله غذا با هفده سال انتشار یکی از رسانه های مهم در حوزه تغذیه و نیز صنایع غذایی ایران است.

 

هدف مجله غذا ترویج فرهنگ صحیح تغذیه و ارتقا سلامت جامعه است.

مجله دنیای حیوانات

ورود

بی‌اشتهایی عصبی و بولیمیا، اگر چه در نشانه‌ها و تظاهرات بدنی متفاوت‌اند، اما در اصل دو شکل گوناگون از یک ریشه هستند:‌فردی که اغلب یک دختر جوان است به خاطر فکر کردن به این که چاق است، رو به تحلیل می‌رود.این دختر در پرده‌ای از احساسات نادرست درگیر می‌شود و با حساس شدن به ظاهر خود، اهمیت غذا و وزن و شکل بدنش، عذاب می‌کشد.نگرانی این نوجوان در مورد چاقی تقریباً موجب دست کشیدن کامل او از غذا می‌شود.او اغلب گرسنگی می‌کشد و تصور می‌کند یک لقمه غذا نیز برای او زیاد است.بیمار ممکن است، برای محدود کردن مصرف غذا، تشریفات زیادی را چه در طبخ و چه در مصرف غذا ایجاد کند یا ممکن است، فقط از برخی از غذاها بخورد در این هنگام والدین بیمار هر روشی را می‌آزمایند تا او را به خوردن وسوسه کنند.
.
دانستن این مطلب برای والدین ضروری است که بیمار بی‌اشتها در واقع، در حال تلاش برای کنترل زندگی خود است.اختلال تغذیه‌ای یک روش دفاعی برای مقابلة‌ موفقیت آمیز با بخش کوچکی از وجود بیماری است.این بیماران ممکن است به علت ترس از گذشت زمان، با دور شدن از والدینشان مخالفت داشته باشند، بیمار دچار بولیمیا، کمتر در مورد آینده نگران است.این بیمار برای خودداری از پی‌آمد‌های پرخوری، راهی پیدا کرده است.این افراد در اغلب موارد، ظاهری مطمئن دارند؛ اما احساس درونی آن‌ها کاملاً متضاد است.اگر چه ممکن است مشکلات خانوادگی نیز تأثیراتی داشته باشند؛ اما مهمترین عللی که ذکر شده اند عبارتند از:تمایل شدید برای لاغر شدن و ترس از افزایش وزن.فرد دچار بی‌اشتهایی(آنورکتیک)برای رسیدن به وضعیت ایده‌آل، از غذا خوردن دست می‌‌کشد.او با کاهش وزنش راضی و با نمای زشت بدنش برانگیخته می‌شود.
.
هیچ اهمیتی برای او ندارد که چند کیلوگرم وزن کم کرده است، زیرا هنوز به نظر خودش چاق می‌آید.او تغذیه خود را محدود کرده، ممکن است در همان حین برای سوزاندن چربی بیشتر به ورزش بپردازد.ممکن است، این بیماری حتی رفتارهای بیماران بولیمیک را نیز تقلید کنند و خود را به بالا آوردن غذایی که خورده‌اند، مجبور کنند.بیمار بولیمیک افزایش وزن و دریافت غذایی خود را بدین گونه کنترل می‌کند که مقادیر زیادی غذا می‌خورد و سپس با استفاده از داروهایی نظیر مسهل‌ها و داروهای مُدِر و استفراغ کردن مصنوعی، بدن را از غذا خالی می‌کند.این گونه افراد، معمولاً به لاغری افراد آنورکتیک نیستند و می‌توانند قبل از پیدایش اثرات جنبی، عادت‌های مضرشان را پنهان کنند.اثرات جنبی شامل از دست دادن آب بدن، عدم قاعدگی، اختلالات گوارشی فقدان کلسیم، پتاسیم و سدیم و بیماری‌های کبدی، ریوی و قلبی هستند.سایر اثرات جنبی عبارتند از:توده غدد بناگوشی، ریزش مو، پوسیدگی دندان، خونمردگی دور چشم و روی گونه‌ها و ترک خوردگی پوست انگشتان.
.
نوجوان برای رسیدن به بلوغ از مراحل زیادی می‌گذرد و توجه بیش از حد به وزن و قیافه به ویژه از سوی والدین ایده آل گرا می‌تواند در یک دختر جوان تصور شخصی منفی و اختلالات تغذیه‌ای جدی به وجود آورد.اختلالات تغذیه‌ای، مشکلات رفتاری ساده‌ای نیستند، تغییرات به کندی صورت می‌گیرند و راه بازگشت به تندرستی بسیار طولانی است.بنابراین، قصد ما فراهم آوردن راه‌ حل نیست، بلکه می‌خواهیم به شما اعلام خطر کنیم که اگر با اختلال تغذیه‌ای در کودک خود روبرو هستید، به کمک افراد با تجربه‌تری نیاز دارید.
.
گوش به زنگ علامت خطر باشید
افراد دچار بی‌اشتهایی عصبی و بولیمیا تا حدودی از نظر ویژگی‌های شخصی اهمیت به ظاهر، شبیه سایر جوانان هستند؛ اما بروز این احساسات در آنان به شکلی اغراق آمیز است.با آن که همة علایم خطر باهم در یک کودک دیده نمی‌شود،‌ ولی والدین باید در صورت مشاهدة چند مورد از آن‌ها در کودکانشان، با کارشناسان مشورت کنند.محیط خانه می‌تواند در ایجاد اختلالات تغذیه‌ای، نقش تعیین کننده‌ای داشته باشد:تنش‌های خانوادگی نظیر طلاق؛ بیماری یا مرگ؛ تاکید بیش از اندازة والدین در مورد وزن و وضعیت ظاهری کودکان، نارضایتی مادر از تناسب بدنی خود؛ وابستگی بین کودک و والدین؛ انتظارات بیش از حد والدین در مورد کمال، ممکن است به بروز چنین اختلالاتی بیانجامد.موارد زیر ویژگی‌هایی هستند که ممکن است جوانان را به اختلالات تغذیه‌ای مستعد گردانند:هوش بالا، کمال گرایی و برتری گرایی، انکار احساسات منفی و ناامیدی‌ها؛ تمایل شدید برای جلب توجه دیگران و سرگرم کردن آنان؛ نگرانی و اهمیت دادن بیشتر از حد به ظاهر،‌ تناسب بدن و وزن.
.
تغییرات زیر در رفتار و شخصیت کودک ممکن است، از مشکلات دیگری خبر دهد:تغییرات ناگهانی در خلق و خو؛ رفتار غیر منطقی و نامعقول؛ واکنش‌های پیش بینی نشده؛ ناتوانی در معاشرت، خندیدن و لطیفه گفتن؛ دید کمال گرایانه به زندگی؛ وسواس در خودداری از خوردن غذا و افزایش فعالیت‌های ورزشی؛‌ خصوصیات تغذیه‌ای تشریفاتی؛‌ گرایش متعصبانه به تهیة غذا؛ نوسان در بین استقلال و وابستگی؛‌ نیاز شدید به اطمینان یافتن از سوی دیگران.
.
رفتارهای اختصاصی که در زیر آمده‌اند، اختلال تغذیه‌ای را در شخص اعلام می‌کنند:کاهش 20 الی 25 درصدی وزن؛ تغذیة‌ ناچیز یا بی‌اشتهایی کامل؛ خوردن مقادیر زیادی غذا در یک زمان کوتاه؛ خوردن مقدار زیادی غذا در تنهایی؛ استفراغ پس از صرف غذا؛ استفادة ‌مکرر از مسهل و داروهای مُدِر به مقادیر زیاد؛‌ مخفی کردن غذا؛ یورش به آشپزخانه در نیمه شب و خوردن مقدار فراوانی غذا؛ صحبت و ترس مداوم از چاق شدن‌؛ شکل غیر طبیعی بدن؛ پوست خشک، چشمان گود رفته،‌ چهرة زرد یا خاکستری، زخم‌های روی انگشتان یا در چین لب‌ها.
رفتارهای زیر، ممکن است همراه با ویژگی‌های بالا در تثبیت اختلال تغذیه‌‌ای، نقش عمده‌ای داشته باشند:دزدیدن غذا از فروشگاه؛ دزدیدن پول خرید غذا یا سایر اقلامی که به حالت غیر طبیعی تغذیه،‌ مربوط هستند.
.
مشکل را حل و رفع کنید
اگر فکر می‌کنید کودکتان برخی ویژگی‌های بالا را نشان می‌دهد،‌ نخستین مرحله بحث و ابراز نگرانی دربارة وضعیت سلامتی بدن کودک است.حتی اگر این رفتارها فقط بخشی از یک برنامة‌ غذایی زودگذر باشند نیز بهتر است به جای نادیده گرفتن آن‌ها، در موردشان بحث شود.در صورتی که مشکل جدی‌تری وجود داشته باشد، باید به موضوع نزدیک‌تر شویم و آن را کاملاً ارزیابی کنیم.
.
◄ با پزشک خانواده یا پزشک اطفال صحبت کنید و تقاضای کمک بیشتری کنید.اگر پزشک شما یک دوست خانوادگی قدیمی است و در مورد اختلالات تغذیه‌ای صاحب نظر است،‌ می‌تواند بسیار مفید باشد و علاوه بر پیشنهاد برخی روش‌ها، پس از معاینه بالینی، اثرات جنبی و اهمیت سلامت را برایتان به طور خلاصه بازگو کند.
◄ در مورد نگرانی‌های خود با کودکتان صحبت کنید.می‌توانید این کار را به تنهایی و یا در حضور پزشک انجام دهید.اگر کودک مشکل را انکار کرد، زیاد متعجب نشوید.
◄ به وعده‌های مبنی بر این که از این به بعد تغییر می‌کند، غذا بیشتر می‌خورد، خوش خلق‌تر می‌شود و دست از مصرف مسهل می‌کشد، اطمینان نکنید.بیمار دچار بی‌اشتهایی عصبی و یا بولیمیا در آن لحظه به گفته‌هایش عمل می‌کند؛ اما پس از مدتی رفتار قبلی‌اش را پی می‌گیرد.او باید دوست داشتن و پذیرفتن خود را بیاموزد، احساس تشنگی و گرسنگی داشته باشد و چگونگی مواجهة سالم با این احساسات را کشف کند.
از یک متخصص کمک بگیرید
اگر دربارة چگونگی تغذیة کودک خود نگران هستید وقت را با انتظار کشیدن برای ایجاد تغییرات تلف نکنید.از یک کارشناس که در درمان این گونه اختلالات با تجربه است، کمک بگیرید.چنین مشکلی به ندرت به خودی خود ناپدید می‌شود.
◄ با کارشناس، کاملاً هماهنگ شوید.قبل از آغاز به برنامة‌ درمانی، سئوالات زیر را از درمانگر بپرسید؛
.
1.تجربة شما در مورد اختلالات تغذیه‌ای چقدر است؟
2.آیا این مشکلات را به عنوان یک مورد تخصصی در نظر گرفته‌اید؟
3.میزان موفقیت شما چه قدر بوده است؟ و موفقیت را چگونه تعریف می‌کنید؟
4.از کدام روش درمانی استفاده می‌کنید؟ آیا به نظر شما بستری کردن بیمار ضروری است؟ در چه مواردی؟
5.چگونه والدین و سایر اعضای خانواده می‌توانند در درمان این بیماری شرکت داشته باشند؟
6.ممکن است ما را در مورد مشکلات بیمار و پیشرفت او آگاه کنید؟
7.هزینة درمان چقدر است؟
.
◄ مانند همیشه از کودک حمایت کنید؛ و این نکتة مهم را بدانید که در این موقعیت خاص، پشتیبانی شما از او ضروری‌تر است.روند بهبود، ممکن است نیازمند تغییرات دشواری در مناسبات خانوادگی باشد، دربارة احساسات خود با یک شخص فهیم صحبت کنید و یا از کارشناسان کمک بگیرید و دربارة اختلالات تغذیه‌ای،‌ مطالعه کنید
.
.
.
دکتر شاهین خزعلی
{/author}
تمامی حقوق مادی و معنوی نزد وب سایت رسمی مجله غذا محفوظ می باشد ، و کپی برداری از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.
طراحی سایت سئو گروه طراحان مکس وب