درباره مجله غذا

مجله غذا با هفده سال انتشار یکی از رسانه های مهم در حوزه تغذیه و نیز صنایع غذایی ایران است.

 

هدف مجله غذا ترویج فرهنگ صحیح تغذیه و ارتقا سلامت جامعه است.

مجله دنیای حیوانات

ورود

گل ها به صورت گل آذین دیهیم راسی آرایش یافته اند. گل های آن معطر هستند. در ریشه ها پس از خشک شدن، بوی خاص نامطبوعی ایجاد می شود، در حالی که ریشه تازه بدون بو می باشد. هیدرولیز ترکیبات موجود در ریشه ایجاد ایزووالریک اسید می کند که مسئول بوی نامطبوع آن پس از خشک شدن می باشد.
سنبل طبی معمولا در جنگل ها و حاشیه جریان های آب و یا کنار گودال ها می روید. در ایران دربعضی از مناطق شمال غربی در میشو داغ دیده می شود.
این گیاه در اروپا و مناطق معتدل آسیا یافت می شود. در مرکز اروپا، انگلستان، فرانسه، اروپای شرقی، ژاپن، کشمیر هندوستان و آمریکا کشت شده است.
اندام مورد استفاده دارویی
ریشه های خشک شده گیاه اندام دارویی را تشکیل می دهند.
کاربردها و اثرات درمانی
در مطالعاتی حیوانی، ترکیبات مختلف موجود در عصاره اثرات مرکزی تضعیف سیستم عصبی، آرام بخش، ضد اضطراب، ضد اسپاسم، شل کننده عضلانی و ضد زخم نشان داده اند.
در انسان عصاره این گیاه زمان القاء خواب را کاهش می دهد.
والرنیک اسید به صورت in vitro تجزیه گاما آمینوبوتیریک اسید (GABA) را کاهش می دهد. افزایش میزان GABA در شکاف سیناپسی عامل ایجاد اثرات آرام بخشی ریشه سنبل الطیب می باشد.
دیگر مکانیسم احتمالی دخیل در ایجاد اثر آرام بخشی، وجود مقادیر زیادی گلوتامین در عصاره گیاه می باشد که از سد خونی- مغزی به سرعت عبور کرده و توسط پایانه های عصبی جذب و تبدیل به GABA می شود.
.
مصرف سنتی سنبل الطیب در بیماری های گوارشی احتمالاً مربوط به محتوای والرنیک اسید آن می باشد که اثر ضد اسپاسمی بجا می گذارد. مصرف این گیاه در اختلالات خواب ناشی از عصبی بودن توسط رساله گیاه درمانی آلمان تایید شده است.
سنبل الطیب همچنین در موارد کاهش تمرکز، هیجانات شدید، استرس، سر درد، ضعف اعصاب، صرع، هیستری، ناراحتی ها و دردهای عصبی، قاعدگی، یائسگی، قولنج، اسپاسم رحمی و اضطراب بکار می رود. مطالعات اخیر دکتر حاجی آخوندی و همکاران دانشگاه علوم پزشکی تهران اثر ارزنده این گیاه دارویی را درمان علائم ترک اعتیاد نشان داده است.
موارد منع مصرف
سمیت کبدی بدنبال مصرف سنبل الطیب گزارش شده است. در صورت وجود بیماری های کبدی از مصرف این گیاه اجتناب شود.
موارد احتیاط و عوارض جانبی
در موارد نادری اختلالات گوارشی و علائم آلرژی تماسی مشاهده شده است. مصرف طولانی مدت با احتمال بروز عوارضی مانند سر درد، خستگی و بی خوابی، اختلالات عملکرد قلبی همراه است.
در صورت وجود جراحات پوستی وسیع یا بیماری های پوستی حاد، بیماری های عفونی یا تب دار و نارسایی قلبی از استحمام با فرآورده های اسانس یا عصاره گیاه پرهیز شود.
مصرف در دوران بارداری: تا کنون هیچ گونه اثر تراتوژنیک یا سمیت جنینی در ارتباط با مصرف این گیاه مشاهده نشده است ولی مصرف در این دوران باید تحت نظر پزشک و با احتیاط کامل صورت گیرد.
مصرف در دوران شیردهی: از مصرف این گیاه در دوران شیردهی بدون مشورت با پزشک پرهیز شود.
مصرف در کودکان: سنبل الطیب نباید در کودکان زیر 14 سال بدون نظر پزشک مصرف شود.
.
ترکیبات موجود در اندام دارویی
* ایریدوئیدها: والپوتریات ها6 (%80-50) ترکیبات اصلی گیاه را تشکیل می دهند، ایزووالترات7(حدود 46%) ایزووالروکسی هیدروکسی دیدرووالترات8 (%20-10) و دیگر ترکیبات از این دسته مانند دیدرووالترات9 و اسه والترات10.
* اسانس: (%1-0/2) ترکیبات اصلی آن شامل بربورنیل ایزووالرنات11و ایزووالرنیک اسید12.
* سس کوئی ترپن ها: والرنیک اسید13 (%0/9- 0/1)، 2- هیدروکسی والرنیک اسید14 و 2- استوکسی- والرنیک اسید15.
* آلکالوئیدهای پیریدینی: اکتینیدین16، واریانین17، آلفا- متیل پیریل کتون18.
* مشتقات کافئیک اسید: کلروژنیک اسید.
.
تداخلات دارویی
* ضد انعقادها: مصرف همزمان سنبل الطیب و داروهای ضد انعقاد، ریسک خونریزی را افزایش می دهد.
* بابیتورات ها: مصرف همزمان با باربیتورات ها سبب تشدید تضعیف سیستم عصبی مرکزی و اثر آرام بخشی می گردد.
* بنزودیازپین ها: سنبل الطیب سبب افزایش اثر داروهای مضعف CNS می گردد.
*  اتانول: مصرف همزمان سنبل الطیب و اتانول سبب تشدید اثر آرام بخشی گیاه می گردد. از رانندگی و انجام کارهایی که نیاز به هوشیاری کامل دارند پس از مصرف فرآورده های این گیاه خوداری شود.
* ترکیبات هپاتوتوکسیک: مصرف همزمان سنبل الطیب و داروهای هپاتوتوکسیک منجر به افزایش میزان ترانس آمینازهای کبدی و به دنبال آن آسیب کبدی می شود.
* آهن: تانن موجود در سنبل الطیب با آهن ایجاد کمپلکس های نامحلول و غیر قابل جذب می نماید و در نتیجه جذب آهن کاهش می یابد.
* لوپرامید:  مصرف همزمان سنبل الطیب و لوپرامید با احتمال بروز گیجی، هذیان و آشفتگی همراه است.
* ضد دردهای اوپیوئیدی: مصرف همزمان منجر به تشدید تضعیف سیستم عصبی مرکزی می گردد.
مقدار مصرف
سنبل الطیب به صورت عصاره، تنتور و فرآورده های جالینوسی مصرف خوراکی دارد. به صورت فرآورده های آرایشی استحمام کاربرد موضعی دارد.
فراورده های موجود در بازار
* کپسول 1000-100 میلی گرمی
* عصاره آماده
* قرص 160 و 550 میلی گرمی
* فچای والرین
دوز مصرفی روزانه
دوز مصرفی روزانه عصاره آماده گیاه mg 1800-100 است که توسط تولید کننده مشخص می گردد.
مصرف خوراکی روزانه گیاه، 15 گرم پودر ریشه می باشد.
برای رفع خستگی mg 220 عصاره سه بار در روز مصرف گردد.
جهت درمان بی خوابی mg 900-400 عصاره 30 دقیقه قبل از خواب مصرف گردد.
مقدار مصرف دم کرده: 3-2 گرم گیاه به ازاء هر فنجان (ml150)، 2 تا 3 بار در روز و قبل از خواب
مقدار مصرف تنتور (5: 1): 15 تا 20 قطره در آب، چند بار در روز
نگهداری
گیاه دور از نور نگهداری شود. تنتورها و عصاره ها باید در دمای اتاق و در ظروف کاملا در بسته و غیر پلاستیکی نگهداری شوند.
مصارف غذایی
در برخی کشورها، از این گیاه بعنوان ادویه استفاده می شود. در کانادا از اسانس سنبل الطیب در صنایع آردسازی استفاده می شود. والریان در صنایع نوشیدنی مصرف قابل توجهی دارد. در هند از ترکیب آن با عسل و دارچین یا هل معجون آرام بخش و مقوی اعصاب ساخته می شود.
کار برد بهداشتی و آرایشی
از عصاره سنبل الطیب در تهیه رنگ مو، مرطوب کننده و پاک کننده های پوستی، روغن و نمک حمام استفاده می شود.
.
سنبل الطیب یا علف گربه
سنبل الطیب دارای بویی مطبوع و معطر با ریشه‏های افشان است و گربه بوی این گیاه را از فاصل دور تشخیص داده بطرف آن می رود، در اطراف آن به جست و خیز می پردازد و با خوردن این گیاه می غلتد؛ به همین جهت در این اواخر عده‏ای اسم فارسی این گیاه را علف گربه گذاشته‏اند.
.
چای سنبل الطیب
طرز تهیه:
3-2 گرم گیاه خشک شده برای تهیه یک فنجان دم کرده کافی است. مقدار 1 قاشق چایخوری (5-3 گرم) گیاه را به 150 میلی لیتر آب جوش اضافه کرده و بعد از 15-10 دقیقه صاف نمایید.
.
.
.
دکتر عباس حاجی آخوندی/دکتر بهناز فراهانی کیا
{/author}
تمامی حقوق مادی و معنوی نزد وب سایت رسمی مجله غذا محفوظ می باشد ، و کپی برداری از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.
طراحی سایت سئو گروه طراحان مکس وب